Την εμπιστοσύνη με την οποία η κόρη τους ταξίδευε με το τρένο, αλλά και την οδύνη της αναζήτησής της μετά τη σύγκρουση στα Τέμπη περιέγραψαν στο δικαστήριο την Τρίτη 20 Οκτωβρίου οι γονείς της Ελισάβετ Χατζηβασιλείου. Στις καταθέσεις τους υποστήριξαν ότι οι οικογένειες είχαν παραπλανηθεί για την ασφάλεια του σιδηροδρόμου και απέδωσαν ευθύνες στην πολιτική ηγεσία και στους αρμόδιους φορείς.
Η κατάθεση της Γκαμπριέλας Φόργιαν
«Ελισάβετ Χατζηβασιλείου, ετών 26 για σας. Η μικρή μου κόρη για μένα», είπε η μητέρα της, Γκαμπριέλα Φόργιαν, μιλώντας για μια νέα γυναίκα με έντονη αίσθηση δικαίου, άριστη μαθήτρια και, πάνω από όλα, καλό άνθρωπο.
Η Ελισάβετ ήταν σοπράνο και ταξίδευε στην Αθήνα, όπου βρισκόταν η καθηγήτρια της. Αρχικά επέλεγε το αεροπλάνο και αργότερα το τρένο. Η μητέρα της ανησυχούσε για την καθαριότητα και τον κίνδυνο μετάδοσης του κορωνοϊού, γι’ αυτό την προέτρεπε να ταξιδεύει στην πρώτη θέση.
«Τουλάχιστον πήγαινε στην πρώτη θέση, της έλεγα, μην κολλήσεις κανέναν κορωνοϊό, και δυστυχώς με άκουσε», ανέφερε. «Βασικά το θέμα της ασφάλειας το είχα δεδομένο. Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν το πόσο καθαρά ήταν».
-
«Προτεραιότητα το κέρδος»: Η μάρτυρας υποστήριξε ότι οι διαφημίσεις και οι δηλώσεις των αρμοδίων δημιουργούσαν μια παραπλανητική εικόνα για τις μετακινήσεις με τον σιδηρόδρομο. Κατήγγειλε ότι προτεραιότητα ήταν η πώληση εισιτηρίων και το κέρδος, ενώ η ίδια αγνοούσε τις ελλείψεις στα συστήματα ασφαλείας και στη στελέχωση. Αναφερόμενη στις ώρες μετά τη σύγκρουση, περιέγραψε πώς η είδηση στην τηλεόραση ανέτρεψε οριστικά τη ζωή της οικογένειάς της. «Ο κρατικός μηχανισμός μάς έβαλε αμέσως απέναντί του χωρίς ίχνος ανθρωπιάς», κατήγγειλε.
-
«Δεν έκαναν τίποτα για να αποτρέψουν τη σύγκρουση»: Αντέδρασε επίσης στην έκφραση που, όπως είπε, ακούγεται συχνά από πολιτικά πρόσωπα «ότι οι γονείς έχουν το δικαίωμα να λένε ό,τι θέλουν», χαρακτηρίζοντάς την προσβλητική. Υποστήριξε ότι οι αρμόδιοι γνώριζαν τους κινδύνους και δεν έκαναν τίποτε για να αποτρέψουν τη σύγκρουση. «Μου κάνει εντύπωση ότι ούτε ένας δε βγήκε να πει ότι ναι, δεν έκανα σωστά τη δουλειά μου», ανέφερε. Επέκρινε και την ανακριτική έρευνα, υποστηρίζοντας ότι οι γονείς αναγκάστηκαν να αναζητούν μόνοι τους στοιχεία.
Νικόλαος Χατζηβασιλείου: «Απλώς κρύφτηκαν»
Ο πατέρας της Ελισάβετ, Νικόλαος Χατζηβασιλείου, περιέγραψε τη διαδρομή της οικογένειας από τον σιδηροδρομικό σταθμό στον τόπο της σύγκρουσης και στα νοσοκομεία. Στον σταθμό, όπως κατέθεσε, οι γονείς προσπαθούσαν να ενημερωθούν συζητώντας με μια εργαζόμενη στην καθαριότητα, χωρίς να υπάρχει αρμόδιος να τους απαντήσει.
«Φάνηκε από την πρώτη στιγμή η αντιμετώπιση της Hellenic Train. Κρύφτηκαν. Απλώς κρύφτηκαν», υποστήριξε.
Στο νοσοκομείο, θυμήθηκε, ένας γιατρός εμφανίστηκε με τη φωτογραφία μιας κοπέλας και αναζήτησε τους γονείς της περιγράφοντας καστανά μαλλιά και στρογγυλό πρόσωπο.
«Ξαφνικά όλα τα κορίτσια είχαν καστανά μαλλιά και στρογγυλό πρόσωπο. Έτρεξαν όλοι. Αλλά ο τυχερός ήταν ένας», είπε, περιγράφοντας την ελπίδα των συγγενών να βρίσκεται το δικό τους παιδί ανάμεσα στους επιζώντες.
-
«Κύριοι υπεύθυνοι Καραμανλής και Σπίρτζης»: Στη συνέχεια, ο Νικόλαος Χατζηβασιλείου αναφέρθηκε εκτενώς στις ευθύνες που αποδίδει στην πολιτική ηγεσία και στους φορείς του σιδηροδρόμου. Υποστήριξε ότι επί χρόνια οι αμαξοστοιχίες κυκλοφορούσαν χωρίς να λειτουργούν τα συστήματα ασφαλείας, ενώ οι ελλείψεις προσωπικού υπονόμευαν ακόμη και την εφαρμογή του κανονισμού. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ανέφερε την παρουσία ενός μόνο σταθμάρχη στη Λάρισα τη νύχτα της σύγκρουσης. Κατονόμασε ως κύριους υπευθύνους τους πρώην υπουργούς Μεταφορών Κώστα Αχ. Καραμανλή και Χρήστο Σπίρτζη, καθώς και τους γενικούς γραμματείς του υπουργείου. Αντιπαρέβαλε τις δημόσιες εξαγγελίες για τον σιδηρόδρομο με την κατάσταση του δικτύου, αναφερόμενος τόσο στις δηλώσεις για τα «Ασημένια Βέλη» όσο και στις διαβεβαιώσεις για την ασφάλεια των τρένων λίγες ημέρες πριν από τη σύγκρουση.
-
Ευθύνες σε ΟΣΕ, ΕΡΓΟΣΕ & ΡΑΣ: Στον ΟΣΕ απέδωσε ευθύνη για τη διαχείριση του σιδηροδρομικού δικτύου όλα τα προηγούμενα χρόνια. «Ένα έγκλημα στο οποίο ο ένας έπαιρνε τη σκυτάλη από τον άλλον και ευθύνονται όλοι τους», υποστήριξε, κατηγορώντας τους αρμοδίους ότι δε θέλησαν να συγκρουστούν με τη διαπλοκή και τη διαφθορά. Για την ΕΡΓΟΣΕ, στάθηκε στη σύμβαση 717, η οποία, όπως ανέφερε, υπογράφηκε το 2014 και δεν είχε ολοκληρωθεί όταν συνέβη η σύγκρουση, το 2023. Συνέδεσε την καθυστέρηση με την απουσία τηλεδιοίκησης και σηματοδότησης και υποστήριξε ότι, εάν τα συστήματα αυτά λειτουργούσαν, η σύγκρουση θα είχε αποτραπεί. Ευθύνες απέδωσε επίσης στη Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων, καταγγέλλοντας ότι, ενώ είχε την αρμοδιότητα της εποπτείας, δεν παρενέβαινε και χορηγούσε πιστοποιητικά. Στο ίδιο πλαίσιο αναφέρθηκε στα αρμόδια στελέχη του υπουργείου, υποστηρίζοντας ότι δε μεριμνούσαν για ελέγχους και συστάσεις. Ιδιαίτερα επικριτικός ήταν και απέναντι στη Hellenic Train, υποστηρίζοντας ότι η εταιρεία γνώριζε την κατάσταση του δικτύου, αλλά συνέχιζε να εκδίδει εισιτήρια και να προβάλλει διαφημίσεις που παραπλανούσαν το κοινό.
-
Για το μπάζωμα: Ολοκληρώνοντας αυτή την ενότητα της κατάθεσής του, αντιπαρέβαλε την αδυναμία του κράτους να εξασφαλίσει ασφαλείς σιδηροδρομικές μετακινήσεις με τις παρεμβάσεις στον τόπο της σύγκρουσης. Κατήγγειλε ότι το κράτος αποδείχθηκε επιλεκτικά ικανό να εξαφανίσει στοιχεία με το μπάζωμα.
Η κατάθεση του Σωκράτη Παυλίδη
Στην οργή που, όπως είπε, έχει προστεθεί στο πένθος και στην ανάγκη να αποκαλυφθούν τα αίτια της σύγκρουσης αναφέρθηκε ο Σωκράτης Παυλίδης, δίδυμος αδελφός του Ανδρέα Παυλίδη. Ο Ανδρέας ήταν 48 ετών και επέστρεφε από την Αθήνα, όπου είχε βρεθεί για λόγους αναψυχής.
«Πρέπει να σας πω ότι η 1η Μαρτίου του 2023 ήταν η χειρότερη μέρα της ζωής μου, με πολύ μεγάλη διαφορά», ανέφερε ο μάρτυρας. Περιέγραψε ότι ειδοποίησε αμέσως τον αδελφό του, Βασίλη, και κατευθύνθηκε προς το σπίτι της μητέρας τους, ελπίζοντας να μην είχε πληροφορηθεί τη σύγκρουση ώστε να της μιλήσει ο ίδιος. Εκείνη, όμως, τον κάλεσε ενώ πάρκαρε, έχοντας ήδη υποστεί, όπως είπε, τεράστιο σοκ.
-
«Ελλείψεις στη δικογραφία»: Μιλώντας για το διάστημα που ακολούθησε, περιέγραψε πώς η οργή μετατράπηκε σε πείσμα και πάθος για την αποκάλυψη της αλήθειας. «Δε θέλουμε εκδίκηση», τόνισε, εκφράζοντας όμως την αγανάκτησή του για όσα θεωρεί ελλείψεις της δικογραφίας. Απέδωσε επίσης ευθύνες στην ανακριτική έρευνα για τον κατακερματισμό της υπόθεσης σε διαφορετικές δίκες, επισημαίνοντας τη σωματική και ψυχική εξάντληση που προκαλεί αυτή η διαδικασία στους συγγενείς.
-
Οικογενειακή σχέση με τον σιδηρόδρομο: Ο Σωκράτης Παυλίδης αναφέρθηκε ακόμη στην οικογενειακή του σχέση με τον σιδηρόδρομο, λέγοντας ότι ο παππούς του εργαζόταν ως σιδηροδρομικός υπάλληλος από τη δεκαετία του 1930 έως τη δεκαετία του 1950. Επικαλούμενος αφηγήσεις της μητέρας του, αντιπαρέβαλε τις συνθήκες εκείνης της περιόδου με τη σημερινή κατάσταση. Υποστήριξε ότι, ακόμη και σε μια χώρα διαλυμένη από τους πολέμους, δεν γίνονταν οι εκπτώσεις στην ασφάλεια του σιδηροδρόμου που ο ίδιος καταγγέλλει σήμερα.
Η κατάθεση της Μαρινέλας Κρασουινέσκο
Νωρίτερα, με τη βοήθεια διερμηνέα ρουμανικών, κατέθεσε η Μαρινέλα, μητέρα του 34χρονου Ιονέλ Κουλέα. Μίλησε για τη δύσκολη ζωή του και την οικονομική στήριξη που προσέφερε στην οικογένειά του. Περιέγραψε ότι πληροφορήθηκε τη σύγκρουση από τις ειδήσεις και ότι η ταυτοποίησή του έγινε με εξέταση DNA. «Θέλω να γίνει κανονικά η δίκη και έχω εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη», ανέφερε.
