Μια μικρή όαση δροσιάς στην βόρεια πλευρά της Ευκαρπίας Θεσσαλονίκης από την οδό Αγίου Ιωάννη όλο επάνω , βρίσκετε αυτό το υπέροχο Εκκλησάκι με το Άγιασμα του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου.
Μέσα στην φύση στα πλατάνια,στους κισσούς και στα αηδόνια να κελαηδούν μοιάζει να βρίσκεσαι σε παραμύθι !
Σήμερα οι γάμοι και βαφτίσια έχουν την τιμητική τους εδώ.Τα παλιά χρόνια ο κόσμος έρχονταν στο Εκκλησάκι για δροσιά . Το 1920 καταγράφηκε η πρώτη γραπτή μαρτυρία στην ιστορία του Αγιάσματος , οι πρώτοι πρόσφυγες που ήρθαν και κατοίκησαν στην περιοχή από την Ευκαρπία της Μ.Ασιας το 1922 συνήθιζαν να πηγαίνουν συχνά στο χώρο να προσευχηθούν και να κάνουν τα τάματα τους ( Ενθυμούνται , κλαδιά βάτων . Πάνω σ αυτά οι Ευκαρπιωτες δένανε κομμάτια από τα ρούχα τους ) Αναφέρεται στο βιβλίο ( Αμπέλων Ευκαρπος ) Του Νικηφόρου Καλαϊτζιδη . Τα παλιότερα χρόνια τα τρεχούμενα νερά ήταν περισσότερα και κινούσαν 3 νερόμυλους . Η παράδοση αναφέρει , το 1952 στρατοπέδευσε στην περιοχή ένας λόχος τάγματος του Ελληνικού Στρατού . Ο Τίμιος Πρόδρομος παρουσιάστηκε με όραμα σε έναν στρατιώτη και το κάλεσε να χτισθεί ένα προσκυνητάρι πάνω στο Άγιασμα . Έτσι και έγινε μετά από εντολή του διοικητή , ένα ναόσχημο προσκυνητάρι με την εικόνα του Αγίου . Μετά από πολλά χρόνια η Εκκλησιά έχει την σημερινή της μορφή , με δωρεές από άγνωστους γνωστούς ως και θαύματα .
Φωτιάδης Νίκος
