Το φαινόμενο Beatles, γράφει ο Π. Βορεόπουλος*
ΟΙ ΜΠIΤΛΣ – ΣΚΑΘΑΡΙΑ
Οι Beatles ήταν παγκοσμίου φήμης αγγλικό ποπ συγκρότημα (αναφέρονταν και ως «Σκαθάρια» στα ελληνικά), από το Λίβερπουλ, το 1959, αποτελούμενο από τον τραγουδιστή και κιθαρίστα Τζον Λένον, τον τραγουδιστή και μπασίστα Πωλ ΜακΚάρτνεϋ, τον κιθαρίστα Τζορτζ Χάρισον και τον ντράμερ Ρίνγκο Σταρ. Το συγκρότημα έκανε έντονη την παρουσία του κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 και γνώρισε τόσο μεγάλη επιτυχία σε ολόκληρο τον κόσμο, ώστε να παραμένει ένα από τα πιο δημοφιλή και επαναστατικά συγκροτήματα στην ιστορία της μουσικής. Σύμφωνα με τα στοιχεία του αμερικανικού συνδέσμου δισκογραφικών εταιρειών (RIAA), οι Μπιτλς αποτελούν το μουσικό συγκρότημα με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, με 178 εκατομμύρια επιβεβαιωμένες πωλήσεις, ενώ παγκοσμίως εκτιμώνται σε πάνω από 600 εκατομμύρια αντίτυπα. Επίσης τα τραγούδια τους κατέκτησαν περισσότερες φορές την 1η θέση στα βρετανικά τσαρτ (λίστες επιτυχιών) και σημείωσαν περισσότερες πωλήσεις από οποιοδήποτε άλλο συγκρότημα.
Άλλα σημαντικά βραβεία που έχουν λάβει ως συγκρότημα είναι, 10 βραβεία Γκράμυ, 1ο βραβείο Όσκαρ για καλύτερη μουσική επένδυση, καθώς και έχουν συμπεριληφθεί ως συγκρότημα στην κατάταξη του περιοδικού Time για τα 100 άτομα του 20ου αιώνα με την μεγαλύτερη επίδραση. Ως ομάδα εντάχθηκαν το 1988 στο Rock and Roll Hall of Fame, ενώ εισήχθη και ο κάθε ένας ατομικά από το 1994 έως το 2015. Η κοσμογονία των κοινωνικών αλλαγών και συνηθειών που συντελέστηκαν στη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 συνδυάζεται με την καταπληκτική πορεία των Beatles. Οι περίοδοι της δικής τους ιστορίας, ως γκρουπ, και τα τραγούδια τους απηχούν τις τάσεις και ανακατατάξεις μιας ολόκληρης εποχής. Από τα πρώτα χρόνια που περιλαμβάνουν τα αρχικά τους βήματα και τις εμφανίσεις τους σε μικρά κλαμπ ως την αρχή της επαγγελματικής τους σταδιοδρομίας (το 1962) και την εθνική τους αναγνώριση, όλα είναι εκπληκτικά. Η “Μπιτλομάνια” είναι η μεγάλη περίοδος που σηματοδοτεί το πέρασμα από την εθνική στη διεθνή αναγνώριση, στην υστερία και τον πανζουρλισμό που προκαλούσαν οι δημόσιες εμφανίσεις τους, καθώς επίσης με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εξαπλώθηκε σταδιακά, με περιοδείες, στην Ευρώπη και στην Αμερική. Στο Λονδίνο εκτός από τα τραγούδια τους έκαναν και ταινίες στο κινηματογράφο με μεγάλη επιτυχία. Οι Beatles προσκλήθηκαν στα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ. Η βασίλισσα τους παρασημοφόρησε απονέμοντάς τους το τιμητικό μετάλλιο MBE (Members of British Empire), το οποίο έως τότε κατείχαν μόνο ήρωες πολέμου, για την προσφορά τους “στην προβολή της Βρετανίας στο εξωτερικό”. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, οι κοινωνικές εντάσεις έφτασαν στο αποκορύφωμά τους. Η νεολαία επαναστατούσε, τα μαλλιά μάκρυναν, ο μυστικισμός, οι ανατολικές φιλοσοφίες και η ψυχεδέλεια ζυμώνονταν με τη δυτική σκέψη και τον τρόπο ζωής. Το 1969 ο Τζον Λένον παντρεύτηκε τη Γιόκο Όνο στο Γιβραλτάρ (20 Μαρτίου) και στη συνέχεια (21 Μαρτίου), από την πολυτελή σουίτα τους στο Χίλτον του Άμστερνταμ, έκαναν εκστρατεία για την ειρήνη. Τα χρόνια της μεγάλης παραγωγής και των συνεχών ηχογραφήσεων διαδέχεται η “σόλο περίοδος” κατά την οποία το συγκρότημα διαλύεται και καθένας ακολουθεί τη μοναχική του καριέρα. Οι “Υπέροχοι Τέσσερις” ακολούθησαν προσωπικές καριέρες με αρκετές αξιόλογες στιγμές, που όμως ποτέ δεν πλησίασαν την ακεραιότητα του Beatle-ικού καλλιτεχνικού οράματος. Στις 8 Δεκεμβρίου 1980 ο Λένον δολοφονήθηκε έξω από το σπίτι του στη Nέα Yόρκη, σε ηλικία 40 ετών. Ο θάνατός του σήμανε και το οριστικό τέλος μίας μεγαλειώδους και μοναδικής στη μουσική σκηνή πορείας. Ο Λένον ήταν η ιδιοφυία του συγκροτήματος, κορυφαίος συνθέτης, οραματιστής, ουμανιστής. Ο ΜακΚάρτνεϊ ένας σημαντικός μουσικός, με μελωδικό παίξιμο, συνθετική και στιχουργική προσφορά. Ο Χάρισον, σπουδαίος κιθαρίστας με ιδιαίτερο στυλ και ο Ρίνγκο Σταρ που ήταν σίγουρα ένας πολύ καλός ντράμερ. Και οι τέσσερις είναι αναπόσπαστα κομμάτια ενός ανεπανάληπτου μύθου, ένα σπάνιο φαινόμενο. Στις 29 Νοεμβρίου του 2001 ο Χάρισον πέθανε από καρκίνο στο Λος Άντζελες. Οι Μπιτλς έκαναν διάφορες ταινίες στον κινηματογράφο: «A Hard Day’s Night» 1964 «Help!» 1965 «Magical Mystery Tour» 1967 «Yellow Submarine» 1968.
Τραγούδι Beatles – Το μόνο που χρειάζεσαι είναι η αγάπη.
Αγάπη, αγάπη, αγάπη
Αγάπη, αγάπη, αγάπη
Αγάπη, αγάπη, αγάπη
Δεν υπάρχει τίποτα που μπορείς να κάνεις που δεν μπορεί να γίνει
Τίποτα δεν μπορείς να τραγουδήσεις που δεν μπορεί να τραγουδηθεί
Τίποτα δεν μπορείς να πεις αλλά μπορείς να μάθεις πώς να παίζεις το παιχνίδι
Είναι εύκολο
Δεν υπάρχει τίποτα που μπορείς να κάνεις που δεν μπορεί να γίνει
Κανείς που μπορείς να σώσεις που δεν μπορεί να σωθεί
εν μπορείς να κάνεις τίποτα αλλά μπορείς να μάθεις
Πώς να είσαι εσύ πάνω στην ώρα
Είναι εύκολο
Το μόνο που χρειάζεσαι είναι η αγάπη
Το μόνο που χρειάζεσαι είναι η αγάπη
Το μόνο που χρειάζεσαι είναι η αγάπη
Η αγάπη είναι το μόνο που χρειάζεσαι Αγάπη, Αγάπη, Αγάπη
Αγάπη, Αγάπη, Αγάπη
Αγάπη, Αγάπη, Αγάπη
Δεν υπάρχει τίποτα που να γνωρίζεις που δεν είναι γνωστό
Τίποτα που μπορείς να δεις που δεν έχει ιδωθεί
Πουθενά που μπορείς να είσαι όπου δεν έχεις ήδη βρεθεί
Είναι εύκολο
Το μόνο που χρειάζεσαι είναι η αγάπη
Το μόνο που χρειάζεσαι είναι η αγάπη
Το μόνο που χρειάζεσαι είναι η αγάπη
Η αγάπη είναι το μόνο που χρειάζεσαι
Το μόνο που χρειάζεσαι είναι η Αγάπη.
Τραγούδι Beatles – All you need is love
Love, love, love Love, love, love Love, love, love There’s nothing you can do that can’t be done Nothing you can sing that can’t be sung Nothing you can say but you can learn how to play the game It’s easy There’s nothing you can make that can’t be made No one you can save that can’t be saved Nothing you can do but you can learn How to be you in time It’s easy All you need is love All you need is love All you need is love Love is all you need Love, love, love Love, love, love Love, love, love There’s nothing you can know that isn’t known Nothing you can see that isn’t shown There’s nowhere you can be that isn’t where you’re meant to be It’s easy All you need is love All you need is love All you need is love Love is all you need All you need is love.
Δισκογραφία:
Από το 1962 ως το 1970, οι Μπιτλς ηχογράφησαν 214 τραγούδια. Κυκλοφόρησαν δώδεκα άλμπουμ ηχογραφημένα σε στούντιο και σινγκλς (τύπος κυκλοφορίας ηχογραφημένης μουσικής, όταν ένα τραγούδι από το άλμπουμ κυκλοφορεί από μόνο του). Τα άλμπουμ τους, από το 1967 και μετά, άλλαξαν την πορεία της ροκ μουσικής και σηματοδότησαν την έναρξη μιας νέας εποχής. Η τελευταία συναυλία των Μπιτλς έγινε στο Σαν Φραντσίσκο, τον Αύγουστο του 1966, ενώ η τελευταία φορά που οι Μπιτλς έπαιξαν μαζί σε στούντιο ήταν από τον Αύγουστο του 1969 μέχρι τον Ιανουάριο του 1970 που τελείωσαν την ηχογράφηση του «Let It Be».
*Πάρης Βορεόπουλος
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Φοίτησε στο Κολλέγιο De La Salle. Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Παράλληλα με τις πανεπιστημιακές του σπουδές, παρακολούθησε μαθήματα θεάτρου στη δραματική σχολή Κυριαζή Χαρατσάρη. Είναι κάτοχος του πτυχίου ΣΕΛΜΕ με χαρακτηρισμό επίδοσης Άριστα και του Πιστοποιητικού Δεξιοτήτων και Γνώσεων στις Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνιών του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, συμμετέχοντας επιτυχώς στις εξετάσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Κέντρο Πιστοποίησης Πληροφορικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Υπηρέτησε, επί σειρά ετών, ως καθηγητής και διευθυντής σε σχολεία στη Δημόσια Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.
Ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία και δημοσίευσε έργα για την ποίηση, το θέατρο, την πεζογραφία, το δοκίμιο, τη μετάφραση κ.ά.
Έλαβε τιμητικές διακρίσεις από διάφορους πολιτιστικούς, πνευματικούς και κοινωνικούς φορείς.
Είναι μέλος του Συλλόγου Αποφοίτων της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ. “Φιλόλογος”, της Αμφικτυονίας Ελληνισμού, της Ένωσης Λογοτεχνών Β.Ε. καθώς επίσης και Έφορος Δημοσίων Σχέσεων της Εταιρείας Συγγραφέων Β.Ε.
Με ενδιαφέρον για τη γνωριμία του πολιτισμού άλλων λαών, ταξίδεψε σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής.
