Πέθανε ο ηθοποιός Μιχάλης Μόσιος – Ο θρυλικός «Ταμτάκος» πέρασε στην αθανασία
Φτωχότερος είναι από σήμερα ο ελληνικός κινηματογράφος και το θέατρο, καθώς έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών ο δημοφιλής ηθοποιός Μιχάλης Μόσιος. Ο άνθρωπος που ταυτίστηκε, αγαπήθηκε και λατρεύτηκε όσο λίγοι μέσα από τον εμβληματικό ρόλο του «Ταμτάκου», αφήνει πίσω του μια πλούσια καλλιτεχνική κληρονομιά και χιλιάδες στιγμές γέλιου.
Ο Μιχάλης Μόσιος γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου 1947 στη Θεσσαλονίκη και καταγόταν από τη Στενήμαχο Ημαθίας. Αν και η καριέρα του σημαδεύτηκε από τον αυθόρμητο, λαϊκό και ετοιμόλογο «Ταμτάκο» στις χρυσές δεκαετίες του ’80 και του ’90, ο ίδιος υπήρξε ένας βαθιά σπουδαγμένος ηθοποιός με σοβαρή θητεία στο κλασικό και αρχαίο θέατρο.
Από την Επίδαυρο και το ΚΘΒΕ στις μεγάλες συνεργασίες
Τα πρώτα του βήματα τα έκανε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ). Από το 1969 έως το 1972 υπηρέτησε το μεγάλο ρεπερτόριο, συμμετέχοντας σε κορυφαίες παραστάσεις όπως ο «Πλούτος» και οι «Βάτραχοι» του Αριστοφάνη, ο «Αγαμέμνων» του Αισχύλου, η «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, αλλά και σε παγκόσμια αριστουργήματα όπως ο «Μάκβεθ» και το «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας» του Σαίξπηρ, καθώς και ο «Φάουστ» του Γκαίτε.
Όταν μετακόμισε στην Αθήνα, η αξία του αναγνωρίστηκε αμέσως από τα ιερά τέρατα της εποχής:
-
Το 1972 έπαιξε στον «Ριχάρδο Γ΄» δίπλα στον Δημήτρη Χορν στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς.
-
Την ίδια χρονιά έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην ταινία «Αν ήμουν πλούσιος».
-
Συνεργάστηκε στενά και περιόδευσε με τη Ρένα Βλαχοπούλου στην παράσταση «Ο σεΐχης της Καβάλας», ενώ στάθηκε πλάι της και σε άλλες μεγάλες επιτυχίες, όπως «Η χαρτοπαίχτρα».
Συνολικά, πρωταγωνίστησε σε 9 κινηματογραφικές ταινίες, δεκάδες θεατρικά έργα, τηλεοπτικές σειρές της ΕΡΤ και της ΥΕΝΕΔ, καθώς και σε 13 εξαιρετικά δημοφιλείς παραγωγές της χρυσής εποχής της βιντεοκασέτας.
Το συγκλονιστικό αντίο του γιου του
Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή μέσα από ένα βαθιά συγκινητικό μήνυμα που ανάρτησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο γιος του, αποχαιρετώντας τον «πατέρα, τον δάσκαλο και το πρότυπο αξιοπρέπειας»:
«Δεν το πιστεύω ότι γράφω αυτό το κείμενο… όμως με τεράστιο πόνο οφείλω να ανακοινώσω πως ο μπαμπάς μου, Μιχάλης Μόσιος, δυστυχώς έφυγε… Ο μεγαλύτερος μου εφιάλτης έγινε πραγματικότητα. Ήσουν ο πιο τίμιος άνθρωπος που έχω γνωρίσει, και σε ευχαριστώ που μου έδωσες τις ευαισθησίες σου, το ήθος σου, και μου έμαθες να είμαι τίμιος και αξιοπρεπής.
Πήγες να βρεις τον αδερφό σου τον Στάθη που μοιραστήκατε τόσα πολλά, πριν κάνετε ακόμα καριέρα. Η μόνη φορά που σε είδα να κλαις σαν μωρό παιδί ήταν όταν έφυγε. Τώρα κι εμείς με τη σειρά μας κλαίμε για εσένα. Το μόνο που με χαροποιεί (όσο είναι δυνατόν) είναι ότι έφυγες πλήρης, γεμάτος. Ένα ορφανό φτωχό παιδί, που κατάφερε να μοιράσει γέλιο και να τον αγαπήσει ο κόσμος.
Θα κλείσω με ένα στιχάκι από ένα τραγούδι που είχα γράψει, για τον φόβο του να χάσω τον μπαμπά μου: Δεν ξέρω πώς θα το αντέξω / Άμα σε χάσω μπαμπά / Θ’ αφήσω τα κλειδιά μου απ’ έξω / Μήπως και μπεις ξανά. Αντίο πατέρα μου».
